Στις περιπτώσεις που οι τράπεζες προσδιορίζουν τις αξίες των ακινήτων στα επίπεδα των αγοραίων και όχι των αντικειμενικών τιμών, που είναι χαμηλότερες, το δημόσιο θα γνωρίζει τα πραγματικά ποσά των τιμημάτων που καταβάλλουν οι αγοραστές των ακινήτων.
Τη διαδικασία, τις προϋποθέσεις και τα δικαιολογητικά που απαιτούνται προκειμένου το δημόσιο να παρέχει την εγγύησή του για το 25% των ποσών των στεγαστικών δανείων που λαμβάνουν φυσικά πρόσωπα και επιχειρήσεις καθορίζει κοινή απόφαση την οποία υπέγραψαν πρόσφατα ο υπουργός και ο υφυπουργός Οικονομίας και Οικονομικών κ. Ι. Παπαθανασίου και Ν. Λέγκας.
Από το κείμενο της απόφασης, το οποίο αποκαλύπτει σήμερα η “M”, προκύπτει ότι το δημόσιο, για να παρέχει τις εγγυήσεις του, θα ζητά από τις δανείστριες τράπεζες, μεταξύ άλλων, και αναλυτικά στοιχεία που θα αφορούν τις αξίες των αγοραζόμενων ακινήτων, όπως αυτές υπολογίζονται από τις ίδιες τις τράπεζες. Αυτό σημαίνει ότι στις περιπτώσεις που οι τράπεζες προσδιορίζουν τις αξίες των ακινήτων στα επίπεδα των αγοραίων και όχι των αντικειμενικών τιμών, που είναι χαμηλότερες, το δημόσιο θα γνωρίζει τα πραγματικά ποσά των τιμημάτων που καταβάλλουν οι αγοραστές των ακινήτων. Στις περιπτώσεις αυτές, αν οι δανειολήπτες αναγράφουν στα συμβόλαια τα πραγματικά ποσά που κατέβαλαν για τις αγορές των ακινήτων και όχι τα χαμηλότερα ποσά των αντικειμενικών τιμών, προκειμένου να λαμβάνουν την εγγύηση του δημοσίου για μεγαλύτερα ποσά, θα αναγκάζονται να πληρώνουν σημαντικά αυξημένους φόρους μεταβιβάσεων, σε σύγκριση με αυτούς που θα πλήρωναν εάν δήλωναν τις αντικειμενικές τιμές. Στις περιπτώσεις που δεν θα δηλώνουν τις αγοραίες τιμές αλλά τις αντικειμενικές, θα κινδυνεύουν να ελεγχθούν από τις εφορίες και να πληρώσουν πρόσθετους φόρους και πρόστιμα, καθώς τα στοιχεία για τις πραγματικές αξίες θα έχουν σταλεί από τις τράπεζες στο Γενικό Λογιστήριο και θα είναι πλέον εύκολο να αναζητηθούν και να διασταυρωθούν από τις φορολογικές υπηρεσίες του υπουργείου Οικονομίας και Οικονομικών.
ΥΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣ ΤΟΥ ΕΓΓΥΗΤΗ
Η υπουργική απόφαση καθορίζει επακριβώς με ποιο τρόπο και με ποιες προϋποθέσεις το δημόσιο θα εγγυάται στις τράπεζες την εξόφληση του 25% των στεγαστικών δανείων. Στην περίπτωση κατά την οποία ο δανειολήπτης θα αδυνατεί να εξοφλήσει το στεγαστικό δάνειο, το δημόσιο, ως εγγυητής, θα εξοφλεί όλες τις υποχρεώσεις που αντιστοιχούν στο 25% του κεφαλαίου του δανείου.
Σύμφωνα, ειδικότερα, με την απόφαση:
“Η προβλεπόμενη από το άρθρο 23 του ν. 3775/2009 εγγύηση του ελληνικού δημοσίου προς τις τράπεζες και το Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων σε στεγαστικά δάνεια οποιουδήποτε νομίσματος για το ποσό του δανείου πέραν του 75% του αναγραφομένου στο αγοραπωλητήριο συμβόλαιο τιμήματος αγοράς κατοικίας ή επαγγελματικής στέγης και μέχρι το 25% αυτού παρέχεται με την ακόλουθη διαδικασία:
α) Απαιτείται η έγγραφη συναίνεση των αντισυμβαλλόμενων μερών για την υπαγωγή τους στις διατάξεις του άρθρου 23 του ν. 3775/2009 και την τήρηση των όρων του άρθρου αυτού, η οποία να προκύπτει ρητά είτε από το κείμενο της δανειακής σύμβασης είτε από πρόσθετη πράξη σε αυτήν.
β) Δικαιούχοι των δανείων είναι τα φυσικά και νομικά πρόσωπα ημεδαπών ή αλλοδαπών με μόνιμη και νόμιμη εγκατάσταση στην Ελλάδα.
γ) Το τίμημα για το οποίο παρέχεται η εγγύηση του ελληνικού δημοσίου δεν μπορεί να υπερβαίνει το 25% του αναγραφόμενου στο αγοραπωλητήριο συμβόλαιο αγοράς κατοικίας ή επαγγελματικής στέγης και, σε κάθε περίπτωση, το 25% της αξίας του ακινήτου, όπως αυτή έχει υπολογιστεί με ευθύνη του πιστωτικού ιδρύματος ή του Ταμείου Παρακαταθηκών και Δανείων.
δ) Οι διατάξεις της παρούσας απόφασης ισχύουν για τα δάνεια που συνάπτονται από 27-4-2009 και μέχρι 31-12-2010.
ε) Το δάνειο για το οποίο παρέχεται η εγγύηση του ελληνικού δημοσίου δεν μπορεί να υπερβαίνει το ποσό των 500.000 ευρώ ανά δανειολήπτη. Σε περίπτωση δεύτερου δανείου για αγορά άλλου ακινήτου, δύναται να παρασχεθεί και περαιτέρω εγγύηση του δημοσίου στον ίδιο δικαιούχο, εφόσον αθροιστικά τα δάνεια δεν υπερβαίνουν το παραπάνω ποσό.
στ) Για τα εν λόγω δάνεια απαιτείται η εγγραφή εμπράγματων εξασφαλίσεων που θα διασφαλίζουν το σύνολο του χορηγηθέντος δανείου, συμπεριλαμβανομένου του εγγυημένου από το ελληνικό δημόσιο ποσού.
ζ) Για τα επιτόκια, τη συνολική διάρκεια και την εξόφληση των δανείων ακολουθείται και εφαρμόζεται η συνήθης χρηματοπιστωτική πολιτική της τράπεζας που επιλέγει ο δανειολήπτης.
η) Τα πιστωτικά ιδρύματα ή το Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων είναι αρμόδια για τον έλεγχο της πιστοληπτικής ικανότητας του ιδιώτη και την τήρηση των όρων του άρθρου 23 του ν. 3775/2009 και της παρούσας απόφασης.
θ) Πριν από την καταγγελία της σύμβασης ή την κατάπτωση της εγγύησης, τα πιστωτικά ιδρύματα ή το Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων εξουσιοδοτούνται να επαναδιαπραγματευτούν τους όρους ή τη διάρκεια δανεισμού, ενημερώνοντας σχετικά την 25η Διεύθυνση Κίνησης Κεφαλαίων, Εγγυήσεων, Δανείων και Αξιών του Γ.Λ.Κ.».
Τη διαδικασία, τις προϋποθέσεις και τα δικαιολογητικά που απαιτούνται προκειμένου το δημόσιο να παρέχει την εγγύησή του για το 25% των ποσών των στεγαστικών δανείων που λαμβάνουν φυσικά πρόσωπα και επιχειρήσεις καθορίζει κοινή απόφαση την οποία υπέγραψαν πρόσφατα ο υπουργός και ο υφυπουργός Οικονομίας και Οικονομικών κ. Ι. Παπαθανασίου και Ν. Λέγκας.
Από το κείμενο της απόφασης, το οποίο αποκαλύπτει σήμερα η “M”, προκύπτει ότι το δημόσιο, για να παρέχει τις εγγυήσεις του, θα ζητά από τις δανείστριες τράπεζες, μεταξύ άλλων, και αναλυτικά στοιχεία που θα αφορούν τις αξίες των αγοραζόμενων ακινήτων, όπως αυτές υπολογίζονται από τις ίδιες τις τράπεζες. Αυτό σημαίνει ότι στις περιπτώσεις που οι τράπεζες προσδιορίζουν τις αξίες των ακινήτων στα επίπεδα των αγοραίων και όχι των αντικειμενικών τιμών, που είναι χαμηλότερες, το δημόσιο θα γνωρίζει τα πραγματικά ποσά των τιμημάτων που καταβάλλουν οι αγοραστές των ακινήτων. Στις περιπτώσεις αυτές, αν οι δανειολήπτες αναγράφουν στα συμβόλαια τα πραγματικά ποσά που κατέβαλαν για τις αγορές των ακινήτων και όχι τα χαμηλότερα ποσά των αντικειμενικών τιμών, προκειμένου να λαμβάνουν την εγγύηση του δημοσίου για μεγαλύτερα ποσά, θα αναγκάζονται να πληρώνουν σημαντικά αυξημένους φόρους μεταβιβάσεων, σε σύγκριση με αυτούς που θα πλήρωναν εάν δήλωναν τις αντικειμενικές τιμές. Στις περιπτώσεις που δεν θα δηλώνουν τις αγοραίες τιμές αλλά τις αντικειμενικές, θα κινδυνεύουν να ελεγχθούν από τις εφορίες και να πληρώσουν πρόσθετους φόρους και πρόστιμα, καθώς τα στοιχεία για τις πραγματικές αξίες θα έχουν σταλεί από τις τράπεζες στο Γενικό Λογιστήριο και θα είναι πλέον εύκολο να αναζητηθούν και να διασταυρωθούν από τις φορολογικές υπηρεσίες του υπουργείου Οικονομίας και Οικονομικών.
ΥΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣ ΤΟΥ ΕΓΓΥΗΤΗ
Η υπουργική απόφαση καθορίζει επακριβώς με ποιο τρόπο και με ποιες προϋποθέσεις το δημόσιο θα εγγυάται στις τράπεζες την εξόφληση του 25% των στεγαστικών δανείων. Στην περίπτωση κατά την οποία ο δανειολήπτης θα αδυνατεί να εξοφλήσει το στεγαστικό δάνειο, το δημόσιο, ως εγγυητής, θα εξοφλεί όλες τις υποχρεώσεις που αντιστοιχούν στο 25% του κεφαλαίου του δανείου.
Σύμφωνα, ειδικότερα, με την απόφαση:
“Η προβλεπόμενη από το άρθρο 23 του ν. 3775/2009 εγγύηση του ελληνικού δημοσίου προς τις τράπεζες και το Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων σε στεγαστικά δάνεια οποιουδήποτε νομίσματος για το ποσό του δανείου πέραν του 75% του αναγραφομένου στο αγοραπωλητήριο συμβόλαιο τιμήματος αγοράς κατοικίας ή επαγγελματικής στέγης και μέχρι το 25% αυτού παρέχεται με την ακόλουθη διαδικασία:
α) Απαιτείται η έγγραφη συναίνεση των αντισυμβαλλόμενων μερών για την υπαγωγή τους στις διατάξεις του άρθρου 23 του ν. 3775/2009 και την τήρηση των όρων του άρθρου αυτού, η οποία να προκύπτει ρητά είτε από το κείμενο της δανειακής σύμβασης είτε από πρόσθετη πράξη σε αυτήν.
β) Δικαιούχοι των δανείων είναι τα φυσικά και νομικά πρόσωπα ημεδαπών ή αλλοδαπών με μόνιμη και νόμιμη εγκατάσταση στην Ελλάδα.
γ) Το τίμημα για το οποίο παρέχεται η εγγύηση του ελληνικού δημοσίου δεν μπορεί να υπερβαίνει το 25% του αναγραφόμενου στο αγοραπωλητήριο συμβόλαιο αγοράς κατοικίας ή επαγγελματικής στέγης και, σε κάθε περίπτωση, το 25% της αξίας του ακινήτου, όπως αυτή έχει υπολογιστεί με ευθύνη του πιστωτικού ιδρύματος ή του Ταμείου Παρακαταθηκών και Δανείων.
δ) Οι διατάξεις της παρούσας απόφασης ισχύουν για τα δάνεια που συνάπτονται από 27-4-2009 και μέχρι 31-12-2010.
ε) Το δάνειο για το οποίο παρέχεται η εγγύηση του ελληνικού δημοσίου δεν μπορεί να υπερβαίνει το ποσό των 500.000 ευρώ ανά δανειολήπτη. Σε περίπτωση δεύτερου δανείου για αγορά άλλου ακινήτου, δύναται να παρασχεθεί και περαιτέρω εγγύηση του δημοσίου στον ίδιο δικαιούχο, εφόσον αθροιστικά τα δάνεια δεν υπερβαίνουν το παραπάνω ποσό.
στ) Για τα εν λόγω δάνεια απαιτείται η εγγραφή εμπράγματων εξασφαλίσεων που θα διασφαλίζουν το σύνολο του χορηγηθέντος δανείου, συμπεριλαμβανομένου του εγγυημένου από το ελληνικό δημόσιο ποσού.
ζ) Για τα επιτόκια, τη συνολική διάρκεια και την εξόφληση των δανείων ακολουθείται και εφαρμόζεται η συνήθης χρηματοπιστωτική πολιτική της τράπεζας που επιλέγει ο δανειολήπτης.
η) Τα πιστωτικά ιδρύματα ή το Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων είναι αρμόδια για τον έλεγχο της πιστοληπτικής ικανότητας του ιδιώτη και την τήρηση των όρων του άρθρου 23 του ν. 3775/2009 και της παρούσας απόφασης.
θ) Πριν από την καταγγελία της σύμβασης ή την κατάπτωση της εγγύησης, τα πιστωτικά ιδρύματα ή το Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων εξουσιοδοτούνται να επαναδιαπραγματευτούν τους όρους ή τη διάρκεια δανεισμού, ενημερώνοντας σχετικά την 25η Διεύθυνση Κίνησης Κεφαλαίων, Εγγυήσεων, Δανείων και Αξιών του Γ.Λ.Κ.».
